Szóstego dnia, po spożyciu zwyczajowej porcji omletu i przepłukaniu gardła solidnym łykiem gorącego ginu, opuściliśmy gościnną masajską ziemię kierując się w stronę centralnej Kenii. To miał być dzień bez przygód. Zwyczajny, techniczny przejazd do kolejnego parku narodowego - Lake Nakuru. Wówczas nie wiedziałem jeszcze, że tylko piętnaście procent dróg w tym kraju pokryte jest asfaltem. A porę, by nie gnić od deszczu, wybraliśmy suchą. Jeśli gdzieś tam leży asfalt, to dlatego, że... [ więcej ]

Rajd po piaszczystej drodze trwał godzinę. Do dziś nie wiem jak to się stało, że po otrzepaniu i umyciu aparaty fotograficzne nadal działały... W każdym razie spora część ziemskiego areału Kenii znalazła się w moich nozdrzach a koszula, w której przedzierałem się przez piach nigdy już nie doprała się do czysta... Piach wdzierał się przez najmniejsze szczeliny, a i tych większych nie brakowało w samoczynnie odsuwających się okiennych szybach samochodu. W plecaku miałem chustkę, którą mogłem ... [ więcej ]

Afrykańskie klimaty idealnie imitowały cztery pory roku. Kolejna noc spędzona pod namiotem jasno pokazała, że Afryka na równiku to nie tylko upał, ale i gwałtowne różnice temperatur między dniem a nocą. Może przez to tym bardziej dotkliwe i mrożące w żyłach krew. Nie potrzeba było do tego hieny czy lwa spoglądających centralnie w moje oczy. Nad ranem temperatura zbliżyła się niebezpiecznie do zera i nie pomógł tu nawet śpiwór uszyty tak, by jeszcze przy minus pięciu stopniach w jego wnętrzu cz... [ więcej ]

Na równiku woda wlana do naczynia stoi nieruchomo. Ta sama woda przeniesiona o kilkanaście metrów w dół lub w górę od równika zaczyna swój wirowy taniec. Takie proste doświadczenie pokazuje w tym miejscu każdemu turyście miejscowa murzynka. Wystarczy wrzucić do naczynia wypełnionego cieczą zapałkę, by zobaczyć, iż kręci się ona ruchem wirowym w jedną bądź też w drugą stronę - w zależności od położenia wobec równika. I jaka to radość i nowe doświadczenie, gdy patrzy się na ekran GPS, któr... [ więcej ]